Tag Archives: Horn of Africa

Ethiopia-Eritrea peace:             Hopes & some future concerns

1 Aug

Posted by The Ethiopia Observatory (TEO)

by Yohannes Zerai, Eritrean Opposition Movement: The Political Imperative of Self-Renewal

Recent political developments in Ethiopia seem to have generated internal dynamics that promise to fundamentally alter the political landscape in the country and perhaps even in the region. The emergence in April of Ethiopia’s newly elected prime minister, Dr. Abiy Ahmed has potentially opened the way for unprecedented social and political change and appears to have already set the country’s progress on a new trajectory. In assuming state responsibilities and addressing national issues, the new leader hit the ground running and pushed his fledgling administration to introduce hitherto unimagined political and economic reforms at a speed that Ethiopians and outsiders alike find breathtaking. The consistent message of respect, tolerance, reconciliation, love, and peace he articulates is palpably altering the mood of his nation although it remains to be seen if his future policies and decisions will be strictly guided by those ideals.

The boldness of his domestic initiatives has been mirrored in his handling of the country’s foreign affairs. In quick succession, the prime minister paid state visits to each of the IGAD countries (except Eritrea), Egypt and the Middle Eastern powers of Saudi Arabia and the United Arab Emirates. The visits were reportedly aimed at expressing Ethiopia’s interest in closer bilateral relations so essential for fostering development cooperation and economic integration among countries in the region. Ethiopia’s new strategy towards Eritrea, with whom it was in a state of war for two decades, was a peace offer entailing unconditional acceptance of the terms of the Algiers Agreement and the UN Boundary Commission ruling along with a commitment to full implementation of the latter.

The process of rapprochement set in motion by that initiative has since been reinforced by a series of diplomatic moves: Eritrea dispatched a delegation to Addis Ababa, the Ethiopian leader visited Asmara and his Eritrean counterpart reciprocated the action – all in the short span of barely a month. It has now begun yielding concrete results as heralded by the 5-point Declaration of Peace and Friendship the two leaders signed in Asmara.

The fast pace at which events continue to unfold has sent at least the urban populations and the mass media in both countries into an unprecedented frenzy. Hence, until the dust settles and public mood sobers up, it would not be easy to guess how things may evolve in the near-term much less to predict what may transpire in the middle- and long-term. Consequently, this article presents just general observations regarding (i) public reaction to the reconciliation between the two countries and (ii) what this turn of events means to Eritrea’s democracy movement.

Public Reaction to Ethiopia-Eritrea Rapprochement

Mass-media accounts of the peace initiative indicate that public reaction in Ethiopia has been somewhat mixed. Some who never accepted Eritrean independence have enthusiastically supported the peace deal because they see it as providing a chance for eventually incorporating the port of Assab, if not Eritrea itself, into Ethiopian territory. Another section of the population – mostly Tigrayans – are opposed to the deal because they fiercely reject the possibility of ceding territories even those that the EEBC identified as Eritrean. The majority, however, are known to support the initiative because of its potential to bring the socio-economic dividends of peace that they yearn for.

Similarly, Eritrea’s diaspora population have been polarized in their reaction. Supporters were as uncritical of the regime’s delay in responding to the peace offer as they were supportive of its eventual decision to go overboard in its conciliation with Ethiopia. In contrast, the opposition was quick to show enthusiasm for Ethiopia’s declaration and to lavish praise on its prime minister while viciously attacking Eritrea’s leader. Citing his arrogance, authoritarian tendencies, and confrontational approach, many prematurely asserted that the leader will do everything possible to scuttle prospects for reconciliation and derail the initiative.

But when the strongman finally acted, his response caught everyone by surprise and threatened to turn the political tables. His sudden, all-out move for conciliation – symbolized by sending a delegation to Addis Ababa – and his emissaries’ cozying up and capitulation to an erstwhile foe may well prove to be a turning point in Eritrea’s politics of despotism. Some opposition elements are reported to have since softened their stance under the fake rationale that the regime has now begun addressing issues. On the other hand, the regime’s newfound priority of ensuring a “stable Ethiopia” over demarcating the border has infuriated some of its traditional supporters.

The complexities and requirements of border demarcation also were the subject of intense public discussion. Opposition media outlets disseminated information in the form of articles, comments, interviews, panel discussions, etc. that dealt with these issues and which drew from party representatives, activists, analysts and ordinary individuals. Many contributors offered well-informed and considered opinions that impart knowledge, provide insight into past and present realities and hint at prospects. The inputs of some others relied on wild guesses, exaggerations, and biases to push outrageous claims and outlandish predictions all laced with hatred for Isaias. Still, a few others advanced opinions that were remarkable for their haste and callousness and notable for the intellectual impairment they displayed.

The State of  Eritrean Opposition: A Movement at a Crossroads

The rapid end to the long-standing Ethio-Eritrea hostility has not only exposed the sorry state of the Eritrean opposition but has presented its constituent groups both an opportunity for an honest self-assessment and a challenge to justify their existence.

  1. A. In Search of Consensus: Opposition views on the peace initiative are generally random in nature and bear little or no commonality in underlying political principles. One is thus unable to discern any common thread(s) or coalescence of views that can be identified as consensus or majority opinion of one or more political groups. Even statements that leaders of political groups issued on the subject are, in tone and substance, neither authoritative nor representative. They simply reflect the views of the leaders themselves and perhaps a handful of colleagues that make up the group – not those of a mass following which they, of course, never had!If the movement is to gain momentum, its constituent groups must articulate their vision for the country, expound their strategies and programs for realizing it and mobilize Eritreans in the diaspora and, to the extent possible, inside the country. The aim should be to build a broad-based popular support evidenced by a registered membership large enough to win recognition and assistance from external political forces.
  2. Ending Intolerance and Division: The movement for democratic change has been a victim of the political climate of division, intolerance, and hostility that the PFDJ promoted. But, it has also done its share of exacerbating the resulting chaos by engaging in internecine fighting internally and with adversaries. In the process, it developed into an inward-looking, closed political camp that has continued to drift into isolation, stagnation, and fragmentation.It is high time that opposition groups came out of their present seclusion by tearing down barriers of suspicion and animus that the despotic regime has erected among the population in order to weaken the opposition. Pro-change groups must believe in the power of ideas and challenge each other intellectually. Their members should shun politics of hatred, engage regime supporters in discussions/debates and attend their social and political events. They should employ the art of negotiation and give-and-take to narrow differences with allies and adversaries and perhaps even to win some of the latter over to the movement. To do these, however, groups and their membership must first break out of the mold and cultivate civility and a more embracing attitude.
  3. Resetting Strategies: Public political discourse reveals that many in the opposition blame the country’s woes on Isaias Afewerki, not on the political system he presides over. They express indignation at his cruel, repugnant decisions and actions of the past, not the ideology, policy and strategy that made them possible. In short, many seem to labor endlessly to demonize the dictator. But they must understand the futility of trying to demonize a demon! Isaias Afewerki has long come to symbolize cruelty, despotism, belligerence and deception in the eyes of his own people, the region and the international community that has been relentless in its efforts to contain and isolate him.Opposition forces should instead focus their efforts on gaining insight into the dictator’s political thinking, his strategizing and political planning by co-opting insiders in his regime, luring PFDJ’s agents and activists abroad, networking with the diplomatic community in host countries and other creative ways. Placing themselves ahead of the political game in this way would enable the opposition to counter/challenge/circumvent the regime’s moves and actions more effectively.

The outlook for the Future

Ethiopia’s new prime minister has been doing great things for his country showcased by the impressive political and economic reforms that he introduced early in his tenure. Indeed, he must be applauded for what he has been able to achieve thus far and for his efforts to bring peace to the region. Despite these positive impressions, however, it is difficult to guess what Dr. Abiy’s ultimate goal really is, what kind of a leader he will eventually evolve into and how his country will fare in the months and years ahead.

The peoples of Eritrea and Ethiopia and, indeed, of the wider region have long yearned for peace. A bilateral or multilateral “peace project” that is fair, just and equitable in its formulation and implementation – hence, is capable of bringing to the regional stability and prosperity – would be embraced by all. It is inescapably obvious, however, that there exist forces poised to exploit this rare opportunity for genuine peace to achieve their abominable goals.

In this regard, it is imperative that our overexcited Ethiopian friends understand that the road to Eritrea’s future does not pass through Addis Ababa. That road is destined to be laid, as it had in the past, only by the Eritrean people through blood, sweat, and tears!  Likewise, those “Eritreans” who hallucinate about bringing back to life a “cadaver of a notion” about Eritrea’s future, must be helped to see reality: their cheerleading for “Abiy” in the hope of having their dream realized is as delusional as was the now-expired wish of bringing change to Eritrea by “riding Weyane tanks to Asmara”!

Denial of democracy in Eritrea is a problem that has hampered national progress, but recent political developments in the region have lately elevated it to the level of existential threat. The dawn of peace in Ethio-Eritrea relations is, in and of itself, capable neither of removing the threat nor of instituting democracy in the country. Such outcomes will be achieved only through a popular political struggle waged by Eritreans themselves. To do so, elements of the movement for change must undertake a critical appraisal of their organization, strategy, and performance as a basis for self-renewal and transformation into a more effective movement. They should then carry the struggle forward unphased by the turbulent forces at play in the Horn and cutting through the political cross-currents that muddy the region’s waters. The forces of change should stay on course guided by the beacon of hope that the vision of justice and democracy sustains.

/ Awate.com


የኦሮሚያና የሶማሌ ክልል ግጭት የማያባራው ለምን ይሆን? ግጭቱን የሚያነሳሱትና የሚያባብሱትን ለምን መንግሥት ተጠያቂ አይደርግም?

22 Jul

Posted by The Ethiopia Observatory (TEO)

“በኦሮሚያና በሶማሌ ክልሎች አዋሳኝ አካባቢዎች የብሔር ግጭት እንዲቀሰቀስና የበርካቶች ሕይወት በአሰቃቂ ሁኔታ እንዲጠፋ ያደረጉ ሥርዓቱ ውስጥ ያሉ ጥገኞችን በተመለከተ መፍትሔ ካልተሰጠ በስተቀር፣ ግጭቱን ማቆም እንደማይቻልም [ኃይለማርያም ደሣለኝ] ጠቁመዋል። ‹‹መፍትሔው ፖለቲካዊ ነው። ጥገኞቹን በመድፈቅ መፍትሔ ካልተሰጠ በስተቀር መቼም ቢሆን ግጭቱን ለማስቆም አይቻልም››።

“…በአካባቢው በሚስተዋለው ግጭት ከፍተኛ የዶላር አዘዋዋሪዎችና የኮንትሮባንድ ንግድ አደራጅተው የሚንቀሳቀሱ የመንግሥት አካላት ስለመኖራቸው የመንግሥት አመራሮች ድምዳሜ ላይ ቢደርሱም፣ ይኼንን ሕገወጥ እንቅስቃሴ ማፍረስ አልተቻለም…”

“ከጥቂት ወራት በፊት ፓርላማ የተገኙት የገቢዎችና የጉምሩክ ባለሥልጣን አመራሮች በዚህ የኮንትሮባንድና የዶላር ዝውውር የሚሳተፉ እነማን እንደሆኑ በመለየት፣ ለጠቅላይ ሚኒስትሩና ለሚመለከታቸው አመራሮች ሪፖርት ማድረጋቸውንና ዕርምጃ የመውሰድ ውሳኔ የከፍተኛ አመራሩ መሆኑን ገልጸው ነበር፡፡ የተዋናዮቹን ማንነት እንዲገልጹ በፓርላማው ቢጠየቁም ምላሽ ከመስጠት ተቆጥበዋል፡፡ አገሪቱ ከፍተኛ የውጭ ምንዛሪ ችግር ቀውስ ውስጥ ብትገባም ከአገር ውስጥ በሕገወጥ መንገድ የሚወጣው የውጭ ምንዛሪ ግን እንደቀጠለ መሆኑን መረጃዎች ያሳዩ ነበር፡፡ በግንቦት ወር 2010 ዓ.ም. በአንድ ቀን በተደረገ ዘመቻ ብቻ 591,453 ዶላር አዋሽ ላይ ሲያዝ በወለንጪቲ ከተማ ደግሞ 495,390 ዶላር ተይዟል…”

“በሌላ በኩል የግጭቱ አነሳሽነት ሚና ያላቸውና ለዜጎች ዕልቂት፣ መፈናቀልና ለአገር ሀብት ውድመት ምክንያት የሆኑ ሹማምንትና የፀጥታ አካላት አመራሮች በሕግ አለመጠየቃቸው ብዙዎችን ግራ የሚያጋባ ነው፡፡ ሕግ ባለበት አገር ውስጥ እንዲህ ዓይነት ሰቆቃ የሚፈጽሙ ሰዎች ለምን ዝም ይባላሉ? ማንነታቸውስ ለምን ይፋ አይደረግም? ሲሉም በቁጭት ይጠይቃሉ፡፡”



በኦሮሚያና በሶማሌ ክልሎች አዋሳኝ አካባቢዎች ከመስከረም ወር 2009 ዓ.ም. አንስቶ ተቀስቅሶ የነበረው ግጭት፣ ጉዳዩ ከሚመለከታቸው የመንግሥት አመራሮችና የአካባቢው ነዋሪዎች በስተቀር እምብዛም ወሬው አልተሰማም ነበር፡፡

የአገሪቱ የመገናኛ ብዙኃን አውታሮችም ስለዚህ ግጭት የዘገቡት መረጃ አልነበረም፡፡ በታኅሳስ ወር 2009 ዓ.ም. ለአገሪቱ የመገናኛ ብዙኃን በወቅታዊ ጉዳዮች ላይ መግለጫ የሰጡት የወቅቱ ጠቅላይ ሚኒስትር ኃይለ ማርያም ደሳለኝ ነበሩ፡፡ በሌሎች አካባቢዎች ከሚታየው ብሔር ተኮርና ከወሰን ጋር በተገናኘ ግጭት አዘል እንቅስቃሴ ራስ ምታት የሆነባቸው፣ በምሥራቁ የአገሪቱ ክፍል በኦሮሚያና በሶማሌ ክልሎች አዋሳኝ አካባቢዎች የተቀሰቀሰው ግጭት እንደሆነ ለመጀመርያ ጊዜ ይፋ አድርገዋል፡፡

አቶ ኃይለ ማርያም መረጃውን ይፋ ባደረጉበት ሰሞን የተቀሰቀሰ ግጭት ሳይሆን ላለፉት አራት ወራት (ከመስከረም ወር ጀምሮ ማለታቸው) የዘለለና መፍትሔ ያልተገኘለት አሳሳቢ ግጭት መሆኑን በወቅቱ ገልጸው ነበር፡፡ የሁለቱ ክልሎች አዋሳኝ አካባቢዎች የፀጥታ አካላት ጭምር የተሳተፉበት ግጭት በመሆኑ ከባድና ውድመቱም የዚያን ያህል ነበር፡፡ በፌዴራል የፀጥታ ኃይሎች ጣልቃ ገብነት ግጭቱ ጋብ ካለ በኋላ፣ የግጭቱ ምክንያት ከወሰን ጋር የተገናኘ መሆኑ ይፋ ተደርጓል፡፡

አቶ ኃይለ ማርያም በወቅቱ የሰጡትን ማሳሳቢያ ተከትሎም፣ የሁለቱ ክልሎች ፕሬዚዳንቶች በፌዴራልና አርብቶ አደር ጉዳዮች ሚኒስቴር አግባቢነት ግጭት በተከሰተባቸው አካባቢዎች የግጭት ምክንያት ነበሩ የተባሉ አስተዳደራዊ ወሰኖችን ለማካከል ሚያዝያ 11 ቀን 2009 ዓ.ም. ስምምነት ተፈራርመዋል፡፡ ይሁን እንጂ በስምምነቱ የአስተዳደር ወሰኖችን የማካለል ተግባር በመከናወን ላይ እያለ ደግሞ ግጭቱ ማገርሸቱን፣ ከፌዴራልና አርብቶ አደር ጉዳዮች ሚኒስቴር በወቅቱ የተገኘው መረጃ ያመለክታል፡፡

በተለይ ከሐምሌ 3 ቀን 2009 ዓ.ም. በኋላ ወደለየለት ጦርነትና አሰቃቂ ግድያ በሁለቱም ወገኖች በኩል የተገባ ሲሆን፣ አንድ ወር ባልሞላ ጊዜ ውስጥ 800 ሺሕ የሚገመቱ ወገኖች በብሔራቸው ምክንያት ኑሯቸውን ከመሠረቱበት ቀዬ እንዲለቁና ሕይወታቸውን በመጠለያ ካምፖች በአስቸጋሪ ሁኔታ ውስጥ እንዲገፉ ተገደዋል፡፡

በጥቅምት ወር 2010 ዓ.ም. በሕዝብ ተወካዮች ምክር ቤት የተገኙት የወቅቱ የአገሪቱ ጠቅላይ ሚኒስትር አቶ ኃይለ ማርያም፣ ቀደም ብለው የግጭቱ ምክንያት እንደሆነ ካስታወቁት የተለየ መረጃ ለምክር ቤቱና ለመላው የአገሪቱ ሕዝብ ይፋ አድርገዋል፡፡

‹‹ይኼ ግጭት የወሰን አይደለም፡፡ በዚህ አካባቢ ያለውን የጫት ንግድ ለመቆጣጠር የሚደረግ ሩጫ ነው፡፡ በሁለተኛ ደረጃ በዚህ መስመር ከፍተኛ የሆነ ሕገወጥ የዶላር ዝውውርና የኮንትሮባንድ እንቅስቃሴ ለማስቀጠል የብሔር ግጭት መቀስቀስ አዋጭ እንደሆነ ያመኑ፣ በእኛው ውስጥ ያሉ የሥርዓቱ ጥገኞች የቀሰቀሱት ግጭት ነው፤›› ሲሉ አስታውቀዋል፡፡

ለቀውሱ መፍትሔ ለማምጣት በማሰብ ‹‹እታገላለሁ›› ያሉት በወቅቱ የሕዝብ ተወካዮች ምክር ቤት አፈ ጉባዔ የነበሩት አቶ አባዱላ ገመዳ ከአፈ ጉባዔነት ለመልቀቅ ጥያቄ አቅርበው፣ የድርጅታቸውን የኢሕአዴግ ውሳኔ እየተጠባበቁ ነበር፡፡ አቶ ኃይለ ማርያም የአቶ አባዱላን የመልቀቂያ ጥያቄ በተመለከተ ማብራርያ እንዲሰጡ በወቅቱ ከምክር ቤቱ ተጠይቀው፣ በአቶ አባዱላ መልቀቂያ ላይ ኢሕአዴግ ገና እየተወያየና ውሳኔ ያላገኘ መሆኑን በመግለጽ በአፈ ጉባዔነታቸው ቢቀጥሉ እንደሚመርጡ አስታውቀው ነበር፡፡

በኦሮሚያና በሶማሌ ክልሎች አዋሳኝ አካባቢዎች የብሔር ግጭት እንዲቀሰቀስና የበርካቶች ሕይወት በአሰቃቂ ሁኔታ እንዲጠፋ ያደረጉ ሥርዓቱ ውስጥ ያሉ ጥገኞችን በተመለከተ መፍትሔ ካልተሰጠ በስተቀር፣ ግጭቱን ማቆም እንደማይቻልም ጠቁመዋል፡፡

‹‹መፍትሔው ፖለቲካዊ ነው፡፡ ጥገኞቹን በመድፈቅ መፍትሔ ካልተሰጠ በስተቀር መቼም ቢሆን ግጭቱን ለማስቆም አይቻልም፤›› ብለዋል፡፡

በግጭቱ ምክንያት የተፈናቀሉት ነዋሪዎች ቁጥር ከፍተኛ የሆነበት ምክንያት በአካባቢው የነበረው የመከላከያ ሠራዊት ለሌላ ተልዕኮ ተሰማርቶ የነበረ በመሆኑ፣ በነዋሪዎች ላይ ጉዳት እንዳይደርስ የነበረው አማራጭም በሥፍራው የቀረው ጥቂት የመከላከያ ሠራዊት ጥቃት ይደርስባቸዋል የሚባሉ ነዋሪዎችን በራሱ ተሽካርካሪዎች በማጓጓዝ ከቀዬአቸው እንዲወጡ ማድረግ ብቻ እንደነበር፣ የቀድሞው የመከላከያ ሚኒስትር አቶ ሲራጅ ፈጌሳ ከወራቶች በፊት መግለጻቸው አይዘነጋም፡፡

የተፈናቀሉ አንዳንድ ነዋሪዎች ግን የመከላከያ ሠራዊቱ ፈጥኖ ባለመድረሱ ምክንያት ጉዳት እንደደረሰባቸው ተናግረዋል፡፡

ግጭት ከተቀሰቀሰባቸው አካባቢዎች የሁለቱም ክልሎች የፀጥታ አካላት ለቀው እንዲወጡ ከተደረገና በአካባቢዎቹ በፌዴራል ፖሊስና በመከላከያ ሠራዊት ከተሰማሩ በኋላ፣ አንፃራዊ መረጋጋት በጥር ወር 2010 ዓ.ም. ሰፍኗል፡፡

በግጭቱ የተሳተፉ የመንግሥት መዋቅር አካላት በቁጥጥር ሥር ለማዋልና ለሕግ ለማቅረብ በፌዴራል ፖሊስ ምርመራ ቢከናወንም፣ ውጤቱ ግን እስካሁን በዚህ አካባቢ ከተከሰተው ግጭትና ከአጠቃላይ የአገሪቱ ፖለቲካዊ ቀውሶች ጋር በተያያዘ ለመፍትሔ ይበጃል ያሉትን ውሳኔ የወቅቱ ጠቅላይ ሚኒስትር ኃይለ ማርያም ይፋ አድርገዋል፡፡ ይኸውም ‹‹የመፍትሔው አካል ለመሆን ከጠቅላይ ሚኒስትርነት በፈቃዴ ለመልቀቅ ወስኛለሁ ይኼንን የድርጅቴ ሥራ አስፈጻሚ ኮሚቴ ተቀብሎታል፤›› የሚል ነበር፡፡

እሳቸውን ለመተካት በኢሕአዴግ ውስጥ የነበረውን ፖለቲካዊ ትግል አሸንፈው ወደ ሥልጣን የመጡት የኦሕዴድ ሊቀመንበር ዓብይ አህመድ (ዶ/ር) በፓርላማው በጠቅላይ ሚኒስትርነት ከተሰየሙ በኋላ በቀናት ውስጥ ወደ ሶማሌ ክልል በመጓዝ፣ በሶማሌና በኦሮሚያ ክልል አዋሳኞች መካከል ተከስቶ የነበረው ግጭትና ዳግም የማገርሸት ሥጋት ለአንዴና ለመጨረሻ ጊዜ እንዲፈታ የሁለቱን ክልሎች ፕሬዚዳንቶች አሳስበውና በሕዝብ ፊት እጅ ለእጅ አያይዘው ተመልሰዋል፡፡ የሕዝብ ለሕዝብ ግንኙነትና ዕርቅ ለማከናወን፣ የተፈናቀሉትን ወደ ቀዬአቸው ለመመለስና ለማቋቋም የሁለቱም ክልሎች አመራሮች በመጋቢት ወር 2010 ዓ.ም. ቃል ገብተዋል፡፡

ሁለቱ ክልሎች ሰላም ለማውረድ ጠቅላይ ሚኒስትር ዓብይ በተገኙበት ቃል ቢገባም፣ በፍጥነት ወደ ተግባር አልገቡም፡፡ ይልቁንም በቦረና አካባቢ ተመሳሳይ ግጭቶች በሁለቱ ክልሎች ነዋሪዎችና የፀጥታ አካላት ጭምር ተስተውሏል፡፡

ከሐምሌ 2009 ዓ.ም. አንስቶ በአካባቢዎቹ ግጭቶች የተሳተፉትን ለሕግ ለማቅረብ ሁለት መርማሪ ቡድን ተቋቋሞ መቀመጫውንም በድሬዳዋ ከተማ አድርጎ እየተንቀሳቀሰ ቢሆንም፣ እስካሁን ተጠርጣሪዎችን ሙሉ በሙሉ በቁጥጥር ሥር ለማዋል አልተቻለም፡፡ ለዚህ የሚሰጠው ምክንያት ደግሞ ሁለቱም ክልሎች ተጠርጣሪዎችን አሳልፎ ለመስጠት ተባባሪ አለመሆናቸው ነው፡፡ በአካባቢው በሚስተዋለው ግጭት ከፍተኛ የዶላር አዘዋዋሪዎችና የኮንትሮባንድ ንግድ አደራጅተው የሚንቀሳቀሱ የመንግሥት አካላት ስለመኖራቸው የመንግሥት አመራሮች ድምዳሜ ላይ ቢደርሱም፣ ይኼንን ሕገወጥ እንቅስቃሴ ማፍረስ አልተቻለም፡፡

ከጥቂት ወራት በፊት ፓርላማ የተገኙት የገቢዎችና የጉምሩክ ባለሥልጣን አመራሮች በዚህ የኮንትሮባንድና የዶላር ዝውውር የሚሳተፉ እነማን እንደሆኑ በመለየት፣ ለጠቅላይ ሚኒስትሩና ለሚመለከታቸው አመራሮች ሪፖርት ማድረጋቸውንና ዕርምጃ የመውሰድ ውሳኔ የከፍተኛ አመራሩ መሆኑን ገልጸው ነበር፡፡ የተዋናዮቹን ማንነት እንዲገልጹ በፓርላማው ቢጠየቁም ምላሽ ከመስጠት ተቆጥበዋል፡፡ አገሪቱ ከፍተኛ የውጭ ምንዛሪ ችግር ቀውስ ውስጥ ብትገባም ከአገር ውስጥ በሕገወጥ መንገድ የሚወጣው የውጭ ምንዛሪ ግን እንደቀጠለ መሆኑን መረጃዎች ያሳዩ ነበር፡፡ በግንቦት ወር 2010 ዓ.ም. በአንድ ቀን በተደረገ ዘመቻ ብቻ 591,453 ዶላር አዋሽ ላይ ሲያዝ በወለንጪቲ ከተማ ደግሞ 495,390 ዶላር ተይዟል፡፡

ሰኔ 14 ቀን 2010 ዓ.ም. የሥራ አፈጻጸም ሪፖርታቸውን ለፓርላማው ያቀረቡት የፌዴራልና አርብቶ አደር ጉዳዮች ሚኒስትሩ አቶ ከበደ ጫኔ፣ በሁለቱ ክልሎች አዋሳኝ አካባቢዎች በተከሰተው ግጭት የተሳተፉ በየትኛውም ደረጃ የሚገኙ አመራሮችና ግለሰቦች ለሕግ እንዲቀርቡ መንግሥት በሰጠው አቅጣጫ በሰባት መዝገቦች የምርመራው ውጤት የተደራጀ ቢሆንም፣ ሁሉንም ተጠርጣሪዎች በቁጥጥር ሥር የማዋል ሥራው አለመከናወኑን ገልጸዋል፡፡

ግጭቱን ለማረጋጋትና ወደ ቀድሞ የሰላም ሁኔታ ለመመለስ መንግሥት በልዩ ሁኔታ ትኩረት እንዲሰጠውና የተለያዩ የተግባር እንቅስቃሴዎች ቢኖሩም፣ ‹‹በፌዴራልና በክልሎች እንዲሁም በክልሎቹ መካከል ሊኖር የሚገባው ቅንጅት፣ መናበብና መደማመጥ መሆን በሚገባው ደረጃ ላይ ባለመድረሱ ምክንያት ግጭቶችን ፈጥኖ መቀልበስና አካባቢውን የማረጋጋት ሥራ ላይ እንቅፋት ሆኗል፤›› ሲሉ ተናግረዋል፡፡

ከዚህ ግጭት ጋር በተያያዘ ውጤታማ ሥራ እንዲሆን ሚኒስትሩ አቶ ከበደ የገለጹት አንድ ጉዳይ፣ ግጭቱ ከኢትዮጵያ አልፎ አካባቢያዊ ግጭት እንዳይፈጥር የተደረገውን ጥረት ነው፡፡ ግጭቱ በጂቡቲ፣ በሶማሊላንድ፣ በፑንትላንድና በኬንያ ውስጥ ወደሚኖሩ ተመሳሳይ ሕዝቦች ተዛምቶ አካባቢያዊ ግጭት እንዳይፈጠር ለሁሉም አገሮች የመንግሥት ኃላፊዎች ስለሁኔታው በማስረዳት መቆጣጠር መቻሉን ገልጸው ነበር፡፡

ሐምሌ 2010 ዓ.ም.

ሚኒስትሩ አቶ ከበደ በቅርቡ ባቀረቡት ሪፖርት የተረጋጋ ሁኔታ በሁለቱ ክልሎች አዋሳኞች በመፈጠሩ፣ በፍጥነት ወደ ወሰን ማካለልና የሕዝብ ለሕዝብ ግንኙት መግባት እንደሚቻል ገልጸዋል፡፡ ይሁን እንጂ ነገሮች እንደ እርሳቸው ፍላጎት አልሆኑም፡፡ ተረጋጋ የተባለው ግጭት በድንገት አገረሸ፡፡

በምዕራብና ምሥራቅ ሐረርጌ አካባቢዎች ለአብነት ያህልም በጭናክሰን፣ በባቢሌ፣ በሚኤሶ፣ በሌላ በኩል ደግሞ በቦረና፣ በጉጂና በሞያሌ አካባቢዎች ግጭቱ በሐምሌ ወር ተካሮ የበርካቶችን ሕይወት መቅጠፍ ያዘ፡፡

‹‹በአካባቢዎቹ ከዚህ በፊት ተመሳሳይ ግጭቶች የተከሰቱ ቢሆንም፣ የሰሞኑ ግጭት ግን ሰፊ አካባቢዎች የሸፈነና የበርካታ ዜጎች ሕይወት ያለፈበት ነው፤›› ሲሉ የመከላከያ ሚኒስትሩ አቶ ሞቱማ መቃሳ ባለፈው ሳምንት ለመገናኛ ብዙኃን በሰጡት መግለጫ አስታውቀዋል፡፡

አንዳንድ ጊዜ ሲቪል የለበሱ ነገር ግን ከባድ የጦር መሣሪያ የታጠቁ፣ በሌላ ጊዜ ደግሞ የሶማሌ ክልልን የልዩ ፖሊስ የደንብ ልብስ በመልበስ ወደ ተጠቀሱት አካባቢዎች በተሽከርካሪዎች በመዝለቅ በነዋሪዎች ላይ በቀጥታ የመተኮስና የመግደል፣ ቤት የማቃጠል ተግባር ከፈጸሙ በኋላ የሶማሌ ክልል ባንዲራ ተክለው እንደሚመለሱ ሪፖርተር ያነጋገራቸው የኦሮሚያ ክልል የመንግሥት ኮሙዩኒኬሽን ጉዳዮች ቢሮ ኃላፊ ነገሪ ሌንጮ (ዶ/ር) ስለሁኔታው አስረድተዋል፡፡

‹‹መታወቅ ያለበት ጉዳይ ግን በዚህ መታለል የለብንም፡፡ በሁለቱ ሕዝቦች መካከል ምንም ዓይነት ለግጭት የሚያደርስ ምክንያት የለም፤›› ብለዋል፡፡

ቀድሞ የነበረው የዚህ አካባቢ ግጭት በመንግሥት ላይ ፈጥሮት የነበረው ሥጋት በጎረቤት አገሮች የሚኖሩ የሶማሌ ብሔረሰብ ነዋሪዎችን በማነሳሳት፣ በምሥራቅ አፍሪካ አካባቢያዊ ግጭት እንዳይቀሰቀስ ነበር፡፡

ሪፖርተር ያነጋገራቸው ነገሪ ሌንጮ (ዶ/ር) ግን ይህ እንዲፈጠር ፍላጎት መኖሩን የሚያሳዩ ምልክቶች መኖራቸውን ጠቁመዋል፡፡ በኦሮሚያና በሶማሌ ክልሎች አዋሳኝ አካባቢዎች የሚኖሩ አርብቶ አደሮች በአኗኗር ዘይቤያቸው ምክንያት መሣሪያ የታጠቁ መሆናቸውን ያስረዳሉ፡፡ በመሆኑም የታጠቁት ኃይሎች በድንገት ጥቃት ሲያደርሱባቸው ጥቃቱን እነማን እንዳደረሱባቸው እንኳን ሳይረዱ፣ ታጣቂዎቹ ወደ መጡበት አቅጣጫ በመዝለቅ እነሱም አፀፋዊ ጥቃት ሰንዝረው እንደሚመለሱ ገልጸዋል፡፡

በዚህ ወቅት ‹‹ኦሮሞ ገደለን›› የሚል መረጃ በጎረቤት አገሮች ወደሚገኙ የሶማሌ ሕዝቦች ማሰራጨት መሆኑን፣ ይህ የሚያሳየውም ቀጣናዊ ግጭት በምሥራቅ አፍሪካ ለመቀስቀስ እንደሆነ ያስገነዝባሉ፡፡

‹‹ይህ በግጭት መነገድ ነው፤›› የሚሉት ነገሪ (ዶ/ር)፣ ምክንያቱ ደግሞ ኢኮኖሚያዊም ፖለቲካዊም እንደሆነ በኦሮሚያ ክልል መንግሥት በኩል መተንተኑን ጠቅሰዋል፡፡

ፖለቲካዊ ዓላማ የኦሮሚያ ክልልን እንዲሁም ቀጣናውን በማተራመስ ማዕከላዊ መንግሥትን ማዳከም ሲሆን፣ ጠቅላይ ሚኒስትር ዓብይ (ዶ/ር) ከተሰየሙ በኋላ ከኤርትራ ጋር ዕርቅ ማውረዳቸውን በበጎ ያልተመለከቱ፣ ወይም ያከስረናል ብለው የሠጉ ‹‹የፖለቲካ ቁማርተኞች›› ከጀርባ የቀሰቀሱት መሆኑን አስረድተዋል፡፡

ኢኮኖሚያዊ የሚሆንበት ምክንያት ደግሞ በዚሁ በፖለቲካ ቁማር ውስጥ ቀንደኛ ተዋናዮቹ ከመሀል አገር አንስቶ በምሥራቁ የአገሪቱ ክፍል በማለፍ ጎረቤት አገሮች ድረስ የዘረጉት ግዙፍ የኮንትሮባንድ ንግድና ሕገወጥ የዶላር ዝውውር ተሳታፊ መሆናቸው፣ ጠቅላይ ሚኒስትር ዓብይ ይኼንን የተደራጀ የዘረፋ ኔትወርክ መበጣጠስ በመጀመራቸው መሆኑን ነገሪ (ዶ/ር) ያስረዳሉ፡፡

አካባቢያዊ ግጭት የመቀስቀስ አዝማሚያ ስለመኖሩ ምልክቶች መታየታቸውን ይጠቁማሉ፡፡ የኦሕዴድ የገጠር የፖለቲካ አደራጃጀትን የሚመሩት የፓርቲው የማዕከላዊ ኮሚቴ አባል አቶ አዲሱ አረጋ በማኅራዊ ሚዲያ ድረ ገጽ ላይ፣ በአዋሳኝ የኦሮሚያ አካባቢዎች ጥቃት በመሰንዘር ተጠርጥረው ከተያዙት መካከል የሶማሊያ (ሞቃዲሾ) መታወቂያ የያዘ አንድ ግለሰብ በቁጥጥር ሥር መዋሉን አስታውቀዋል፡፡

ይህ ግጭት በዚህ አካባቢ በሰፊው በተቀሰቀሰበት በአሁኑ ወቅት ከፍተኛ የሆነ ሕገወጥ የዶላር ዝውውር መጨመሩን፣ ከገቢዎችና ጉምሩክ ባለሥልጣን የሕዝብ ግንኙነት ዳይሬክቶሬት የተገኘው መረጃ ያመለክታል፡፡

ቀደም ሲል ሕገወጥ የዶላር ዝውውሩ በምሥራቁ የአገሪቱ ክፍል በኩል ባመዛኙ ይደረግ የነበረ መሆኑን፣ አሁን ግን ይኼንን መስመር ሳይለቅ በቦሌ ኤርፖርት በኩል መስፋፋት መጀመሩን የባለሥልጣኑ መረጃ ያመለክታል፡፡

በኤርፖርት መንገደኞች አነስተኛ መጠን ዶላር በመያዝ የማስወጣት አዝማሚያ መኖሩን ለመረዳት መቻሉም ታውቋል፡፡ በአንድ ሳምንት ወስጥ ብቻ 48,600 ዶላር ከተለያዩ መንገደኞች መያዙን ያገኘነው መረጃው ያመለክታል፡፡

ጠቅላይ ሚኒስትር ዓብይ (ዶ/ር) ሰኞ ሐምሌ 9 ቀን 2010 ዓ.ም. በኢቲቪ በኩል ባስተላለፉት መልዕክት የውጭ ምንዛሪና በመኖሪያ ቤቶች ከፍተኛ የኢትዮጵያ ብር ያከማቹ በፍጥነት ወደ ባንክ ሥርዓት እንዲያስገቡ፣ ዶላሩንም ለባንኮች በማቅረብ እንዲመነዝሩ አሳስበዋል፡፡

ዶላር ያከማቹ አገሪቱ በቂ የውጭ ምንዛሪ እያስገባች በመሆኑ ኪሳራ እንዳይደርስባቸው በማሰብ የተናገሩት ቢሆንም፣ ከባንክ የተሸሸገ ሀብት ባከማቹ ላይ መንግሥት ዕርምጃ እንደሚወስድ ግልጽ አድርገዋል፡፡

አያይዘውም የመከላከያና የፌዴራል ፖሊስ አባላት በኦሮሚያና በሶማሌ ክልሎች አዋሳኝ አካባቢዎች የተቀሰቀሰውን ግጭት በፍጥነት ገብተው በአነስተኛ ኪሳራ እንዲቆጣጠሩ አዘዋል፡፡

በአሁኑ ወቅትም የፌዴራል የፀጥታ አካላት ግጭት በተቀሰቀሰባቸው አካባቢዎች ሙሉ በሙሉ መሰማራታቸውን ሪፖርተር ያገኘው መረጃ ያመለክታል፡፡

‹‹ከግጭቱ ጀርባ ያሉት አሁን በአገሪቱ እየታዩ ያለውን ሰላምና መረጋጋት እንዲቀጥል የማይፈልጉ ኃይሎች ናቸው፡፡ እነዚህን አካላት ነጥሎ የማውጣትና የማስታገስ ተልዕኮውን የመከላከያ ሠራዊቱ ይወጣል፤›› ሲሉ አቶ ሞቱማ መቃሳ ሰሞኑን ተናግረዋል፡፡ በሁለቱ ክልሎች ውስጥ መሰንበቻውን በነበሩ ግጭቶች ቁጥራቸውን በውል ባይገልጹትም፣ የበርካቶች ሕይወት መቀጠፉን ሚኒስትሩ አረጋግጠዋል፡፡

በሌላ በኩል የግጭቱ አነሳሽነት ሚና ያላቸውና ለዜጎች ዕልቂት፣ መፈናቀልና ለአገር ሀብት ውድመት ምክንያት የሆኑ ሹማምንትና የፀጥታ አካላት አመራሮች በሕግ አለመጠየቃቸው ብዙዎችን ግራ የሚያጋባ ነው፡፡ ሕግ ባለበት አገር ውስጥ እንዲህ ዓይነት ሰቆቃ የሚፈጽሙ ሰዎች ለምን ዝም ይባላሉ? ማንነታቸውስ ለምን ይፋ አይደረግም? ሲሉም በቁጭት ይጠይቃሉ፡፡

How an Ethiopia-backed port is changing power dynamics in the Horn of Africa

20 Mar

Editor’s Note:

    In Early 1990s, TPLF berated all Ethiopian nationalists for raising huge concerns about the TPLF reducing the country into becoming landlocked. Today, Djibouti, like Somalia has found out friendship with the TPLF means constantly watching for once’s back.

    In those early days, the TPLF lectured Ethiopians port is just mere commodity. When it found out in office is is more than a commodity, the TPLF went into its usual cunning and hoodwinking Somaliland, the cat in its armpit, into surrendering 19 percent of the port.

    As I tried to show in recent article, the TPLF has gone even into exploiting its presence in Somalia to keep that country in permanent state of internal division, conflicts and Al-Shabaab an ever present threat! What has always amazed me is US trust of the notorious TPLF loansharks!

    A point of disagreement with the authors of the article this page has about their claim relates to: “But one aspect will not be in question: Ethiopia’s rising power and influence over the entire region.” They may be unaware the TPLF, rejected by the Ethiopian people, is on its last leg, I may say, to the cold grave — because of its human rights crimes and corruption!

Continue reading

Ethiopia on the brink. Everyone has failed Somalia— its politicos, Horn nations, AU, UN, the West bear huge responsibilities, TPLF most of all! PART I (1)

27 Oct

By Keffyalew Gebremedhin The Ethiopia Observatory (TEO)

    The following introductory paragraphs are intended to serve as a curtain raiser for the articles that would follow it in the weeks to come.

    The main conclusion is its open and honest claim that Somalia could have been up and running long ago, if the Tigray People’s Liberation Front (TPLF) and the forces it commands within Somalia — including all sorts of shady Somalia militias — have not been allowed to become authors and contributors of Somalia’s continuing tragedy.

    In that, the individual articles provide tissues forming the conclusion’s muscle.

    While engaging Al-Shabaab as everyone’s enemy, probably as a convenient cover for the top military leadership’s goal(s), these bad apples within the TPLF and their allies’ preoccupation has been their own superior position inside Somalia and Ethiopia. This perception assumes TPLF’s continuity in power in Ethiopia, which takes among others pacifying Somalia and keeping it weaker.
    Continue reading

Ethiopia’s dissident Olympian says ‘Ethiopia could become another Libya’

11 Nov

Posted by The Ethiopia Observatory (TEO)
by EurActiv

EXCLUSIVE/ Ethiopia – one of the EU’s largest recipients of development aid and a key partner in the new Emergency Trust Fund for Africa for halting the flow of migrants – garnered unwelcome headlines last summer, when Olympic athlete Feyisa Lilesa raised his arms in protest at the treatment of the Oromia and Amhara peoples.
Continue reading

The Horn:                                 Another Civil War Looming

19 Aug

Posted by The Ethiopia Observatory (TEO)
By Dawit Giorgis*,August 18, 2016

A civil war, and possibly genocide, is in the making in the Horn of Africa, in Ethiopia. The most recent events characterized by regular countrywide demonstrations in defiance of a government ban, by the two largest ethnic groups, the Oromos and the Amharas, have demonstrated once again the power of a marginalized majority to wreak havoc and paralyze the country despite the state’s brutal response.
Continue reading

Machar reportedly denied landing at Juba airport; is there coordination with the TPLF?

23 Apr

Editor’s Note:

    There is something kinky about this situation. At one point Machar was blaming the TPLF not giving him clearance for weapons, at another logistical problems were the reason for his delay. Now we hear that the Kiir regime is not allowing his plane to land.

    This comes a day after Secretary-General Ban Ki-moon welcomed “the decision of the Government of South Sudan to accept the compromise proposal on the arrangements for the return of First Vice President-designate Riek Machar to the country.” The Secretary-general Friday expressed the hope that the deal would enable the swift formation of the transitional unity government.
    Continue reading

United States on collision course with China in the Red Sea – Opinion

1 Jun

Posted by The Ethiopia Observatory (TEO)
by Abukar Arman*

Two major developments in Somalia and Djibouti have attracted international media attention recently. John Kerry became the first US Secretary of State to visit Mogadishu, whilst China has negotiated the construction of a military base in the strategic port of Djibouti.
Continue reading

%d bloggers like this: